Zakopane atrakcje - co warto zobaczyć

Tatry to góry to wysokogórskim krajobrazie z charakterystycznymi dolinami górskimi. Jedną z piękniejszych dolin w Tatrach polskich jest Dolina Pięciu Stawów. Ta leżąca na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego polodowcowa dolina ma długość 4 km i powierzchnię 6,5 km2. Dolina Pięciu Stawów otoczona jest wysokimi górskimi szczytami takimi jak Świnica, Szpiglasowy Wierch, Opalony Wierch, czy grań Orla Perć. Krajobraz doliny charakteryzują wysokie tatrzańskie szczyty, górskie jeziora, oraz połacie muraw i kosodrzewiny. Dolina ma wysokogórski charakter i spotkać tu można roślinność alpejską, zaś mieszkańcami tej uroczej doliny są m .in. takie zwierzęta jak niedźwiedź brunatny, ryś jeleń i kozica.

Dolina Pięciu Stawów Polskich

Nazwa doliny wywodzi się od występujący w niej polodowcowych stawów, a są to: Wielki Staw Polski, Przedni Staw Polski, Zadni Staw Polski, Czarny Staw Polski i Mały Staw Polski. Wszystkie one stanowią cechę charakterystyczną wspaniałego krajobrazu tej tatrzańskiej doliny. Piękny krajobraz jaki roztacza siew dolinie sprawia, że miejsce to jest niezwykle popularne wśród turystów. Już w XIX wieku dolina była miejscem wielu wypraw turystycznych. Wytyczono wówczas tędy sieć szlaków turystycznych umożliwiającym łatwiejsze dotarcie turystom w najpiękniejsze zakątki gór.

W okolicach doliny biegnie m.in. szlak zielony wiodący nad Wielki Staw i z Palenicy Birczańskiej do Morskiego Oka, oraz szlak żółty od Morskiego Oka nad Kozią Przełęcz, czy szlak niebieski od Morskiego Oka na Przełęcz Zawrat. Na terenie doliny wypasane było bydło, ale dzięki staraniom Towarzystwa Tatrzańskiego, a następnie Tatrzańskiego Parku Narodowego w roku 1968 całkowicie tego zakazano. Duża popularność Doliny Pięciu Stawów wśród licznie odwiedzających to miejsce turystów sprawiła, że w dolinie wybudowano schronisko górskie.

Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów

Pierwsze schronisko w Dolinie Pięciu Stawów powstało w roku 1876 nad Małym Stawem. Inicjatorem powstania schroniska było Towarzystwo Tatrzańskie, a samo schronisko stanowiło mały, jednoizbowy budynek użytkowany jedynie w okresie letnim. To pierwsze schronisko w Dolinie Pięciu Stawów nosiło imię słynnego polskiego geologa Ludwika Zejsznera. W roku 1898 Towarzystwo Tatrzańskie wybudowało w Dolinie Pięciu Stawów drugie większe schronisko, które w czasie I wojny światowej było kilka krotnie niszczone i odbudowywane. Schronisko to służyło turystom do roku 1924.

Wtedy rozpoczęto budowę kolejnego, większego schroniska zaprojektowanego przez Karola Stryjewskiego. Uroczyste otwarcie schroniska odbyło się w 1932 roku. Schronisko cieszyło się ogromną popularnością wśród turystów. W kolejnych latach było zatem modernizowane i rozbudowywane. Schronisko bez większych zniszczeń przetrwało okres II wojny światowej, a jego mieszkańcy brali nawet udział w działaniach ruchu oporu. W roku 1945 cieszące się ogromną popularnością schronisko w Dolinie Pięciu Stawów z niewiadomych do dziś przyczyn spłonęło.

Piąte schronisko w dolinie, które funkcjonuje do dziś zbudowano w roku 1954. Schronisko stoi nad Przednim Stawem na wysokości 1671 m. n. p. m. i jest to najwyżej położone schronisko w Polsce. Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów dysponuje 70 miejscami noclegowymi w pokojach 4, 7, 8 i 10 osobowych. Budynek schroniska jest idealnie wkomponowany w krajobraz doliny i stanowi cel wędrówki wielu turystów. Duża popularność tego obiektu sprawia, że miejsca w schronisku zarezerwowane są nawet na kilka miesięcy, dlatego jeśli ktoś chce spędzić noc Dolinie Pięciu Stawów musi o rezerwacji miejsca pomyśleć z dużym wyprzedzeniem.

Dolina Pięciu Stawów to jedna z piękniejszych dolin w Tatrach Wysokich. Wspaniała alpejska roślinność, dzikie zwierzęta, przede wszystkich czyste górskie jeziora to główne atrybuty tej uroczej krainy. W dolinie znajduje się piękne schronisko górskie, a wiodące tędy szlaki turystyczne prowadzą do dalekich zakątków Tatr. Wszystko to sprawia, że Dolina Pięciu Stawów cieszy się niesłabnącą popularnością i jest celem wielu górskich wycieczek.

Jednym z najchętniej odwiedzanych miejsc w okolicach Zakopanego jest Morskie Oko. To największe jezioro w Tatrach leży w Dolinie Rybiego Potoku w odległości około 25 km od Zakopanego. Jednak dojechać samochodem lub busem można tylko do Palenicy Białczańskiej, pozostałe 8 km trzeba pokonać pieszo lub dorożką (zimą saniami). Miejsce to zawdzięcza swoją popularność niesamowitym widokom, jakie rozciągają się na Tatry Wysoki i najwyższy szczyt - Rysy. Na skraju Morskiego znajduje się też schronisko górskie, gdzie można coś zjeść i z tarasu podziwiać otaczające widoki.

Dojazd do Morskiego Oka

Mimo stosunkowo niewielkiej odległości, dojazd z Zakopanego w sezonie letnim może nam zająć sporo czasu. Głównym problemem jest znalezienie miejsca na parkingu w Palenicy, co powodu wielokilometrowe korki na drodze dojazdowej. Dobrym pomysłem jest dojazd jednym z busów prywatnych kursujących spod dworca PKP (koszt to 8 zł), choć przewoźnicy wykorzystują do maksimum pojemność busów i panuje w nich spory ścisk.

Plusem jest uniknięcie korków, gdyż kierowcy busów, delikatnie mówiąc omijają przepisy drogowe. Na komfort i wygodę w trakcie podróży nie ma, co liczyć, priorytetem jest przewóz jak największej liczy osób. Kiedy już dotrzemy do Palenicy Białczańskiej, do Morskiego Oka pozostało nam 8 km drogą asfaltową prowadzącą wśród lasów.

Droga z Palenicy Białczańskiej

Na parkingu w Palenicy Białczańskiej trzeba zostawić samochód lub opuścić busa i resztę drogi nad Morskie Oko pokonać pieszo lub dorożką. Pokonanie odcinka pieszo zajmuje w kierunku Morskiego Oka 2:30h a z powrotem około 2h. Trasa jest dość łatwa, lekko wznosi się pod górę, ostrzej jest w miejscach ścinania serpentyn na skróty. Po drodze (około 1h) mijamy Wodogrzmoty Mickiewicza, które słychać z daleka ze względu na huk wody spadającej na głazy w dole wodospadu. Sam wodospad składa się z trzech kaskad liczących łącznie 10m, w lewo odchodzi zielony szlak do schroniska w Dolinie Roztoki.

Schronisko nad Morskim Okiem

Dochodząc nad Morskie Oko po lewej stronie mijamy stary budynek schroniska, który od 1891 roku służył za wozownię. Po pożarze właściwego schroniska w 1898 roku, budynek wozowni zaczął pełnić rolę schroniska - jest najstarszym schroniskiem górskim w Tatrach.

Właściwe schronisko nazwane im. Stanisława Staszica zostało wybudowane w 1908 roku przez Towarzystwo Tatrzańskie. Rozbudowane w latach 1988 - 92 dysponuje obecnie 77 miejscami noclegowymi w pokojach od 3 do 16 osobowych. Mimo to nocleg w schronisku w sezonie letnim trzeba rezerwować z dużym (kilku miesięcznym) wyprzedzeniem.

Morskie Oko

Samo jezioro jest pochodzenia polodowcowego i ma powierzchnię 35h a największa głębokość to 51m. Woda jest bardzo przejrzysta, widoczność sięga 12m w głąb. Dawniej nazywane Rybim Stawem ze względu na naturalne zarybienie jeziora, co jest zjawiskiem rzadkim w jeziorach tatrzańskich - żyją w nim głównie pstrągi. Zimą w okresie od listopada do kwietnia jezioro jest zamarznięte i można po nim spacerować - oczywiście czas jest umowny i zależy od temperatur panujących wokół.

Pierwsze wzmianki o Morskim Oku pochodzą z końca XVI wieku a w roku 1683 król Władysław IV nadał prawo do wykorzystywania pastwisk przy jeziorze Władysławowi Nowobilskiemu. Od 1933 roku Morskie Oko i tereny leżące wokół są własnością państwa. Turystyka nad Morskim Okiem rozpoczęła się na początku XIX wieku. Odwiedzało je wielu sławnych artystów i malarzy, czego wyraz dawali oni w swojej twórczości. Obecnie odwiedzają je w ciągu roku tysiące turystów, którzy podziwiają okoliczne widoki i wyruszają stąd na szlaki górskie.

Szlaki turystyczne z Morskiego Oka

Morskie Oko jest też miejscem, z którego można wybrać się na spacer lub na dłuższą wycieczkę górską. Przejście wokół jeziora zajmie nam około 50 min, idealne po obiedzie w schronisku. Dla tych, którzy chcą wyjść na dłuższą wycieczkę, mogą wybrać szlak niebieski prowadzący do schroniska w Dolinie Pięciu Stawów - czas do 2h, z powrotem 1:40h. Podobną ilość czasu zajmuje wycieczka żółtym szlakiem na Szpiglasową Przełęcz (2,15h i 1:40h).

Zupełnie innym rodzajem wędrówki jest szlak górski prowadzący z Morskiego Oka na Rysy (2 499 m n.p.m.). To najlepsze miejsce, z którego można zdobyć ten najwyższy szczyt Tatr Polskich. Trasa nie jest bardzo trudna, choć w samej końcówce trzeba się wspomóc łańcuchami, jednak jest długa i wymaga włożenia sporego wysiłku. Droga w górę zajmuje około 4h a w dół 3h, dodając do tego odpoczynki lub zejście do Chaty pod Rysami (schronisko po słowackiej stronie) trzeba liczyć na tą wycieczkę cały dzień. Należy pamiętać, że pogoda w górach może się istotnie zmienić w ciągu dnia i należy wziąć ciepłe i przeciwdeszczowe ubranie oraz coś do jedzenia i picia.

Wycieczka nad Morskie Oko

Morskie Oko to jedno z popularniejszych miejsc wycieczek turystów odwiedzających Zakopane. Leżące 25 km od Zakopanego w sezonie letnim przeżywa prawdziwe oblężenie. Turyści odwiedzają to miejsce głównie ze względu na przepiękne widoki rozciągające się na Tatry Wysokie. Nad brzegiem jeziora leży schronisko górskie, które może być doskonałą bazą wypadową na okoliczne szlaki turystyczne w tym na najwyższy szczyt Tatr Polskich.

Okolice Zakopanego to nie tylko doskonałe miejsce na spacery i wędrówkę szlakami górskim to też możliwość wybrania się na wycieczkę rowerową. Oczywiście jazda na rowerze po terenach górskich wymaga dużo lepszej kondycji niż jazda po ścieżkach rowerowych. Jednak ilość tras pozwala wybrać odpowiednią do możliwości, większość z nich prowadzi mało uczęszczanymi drogami lub ścieżkami w lasach i górach. Przy jeździe w terenie górskim ważniejsza od długości trasy jest różnica wzniesień pomiędzy poszczególnymi odcinkami oraz kąt ich nachylenia. Nawet krótki odcinek mocno pod górę może dać się we znaki. Poniżej dwie interesujące trasy na wycieczkę rowerową, jedna trudna, a druga dość łatwa.

Trasa rowerowa: Zakopane - Witów - Dzianisz - Zakopane

Cała trasa liczy sobie około 30 km, trasa trudna, różnica wysokości 300 m, czas samej jazdy około 3,5h. Zaletą tej trasy rowerowej jest możliwość jej modyfikacji, jak widać na załączonej mapce, trasę można zacząć z kilku miejsc. W zależności od punktu startu długość trasy można skrócić, jednak niezależnie od wyboru wjazd na Gubałówkę jest nieodzowny. Rozciągają się stamtąd wspaniałe widoki na Zakopane i Tatry, wjazd rowerem na Gubałówkę też jest sporym osiągnięciem i przysporzy sporo satysfakcji.

Cała trasa rozpoczyna się w Zakopanem, start przy ulicy Krupówki (nie ma to większego znaczenia gdzie) a dalej kierujemy się w kierunku Polany Szymoszkowej i dalej w kierunku Kościeliska. Jadąc dalej w kierunku na Witów po minięciu remizy skręcamy w prawo na Roztoki. Po przejechaniu około 3km kończy się na rozwidleniu droga asfaltowa, w prawo prowadzi droga na Płazówkę, którą pojedziemy dalej na Witów. Na lewo rozciąga się widok na dolinę Chochołowską i panoramę Tatr Zachodnich. Warto zatrzymać się tu na chwilę i popatrzeć na otaczające nas widoki.

Witów mijamy z lewej strony, obok mostu na Czarnym Dunajcu. Dalej prowadzi asfaltowa droga, zwana „Pod Fidrygą”, do wsi Dzianisz. Dalej droga wiedzie już prosto na Gubałówkę jakieś 5 km do przejechania cały czas pod górę. Za włożony wysiłek na szczycie Gubałówki (1 123 m n.p.m.) możemy obejrzeć wspaniałe widoki na Tatry, Zakopane i okoliczne miasteczka.

Na Gubałówce jest sporo atrakcji turystycznych i miejsc gdzie można coś zjeść i odpocząć. Do Zakopanego możemy wrócić drogą prowadzącą w dół obok Butorowego Wierchu lub dłuższą trasą przez Kościelisko.

Trasa rowerowa: Zakopane - Polana Chochołowska - Zakopane

Długość trasy to 25 km, trasa średnia, brak trudnych podjazdów, czas samej jazdy około 2h. Trasa prowadząca do schroniska górskiego w Dolinie Chochołowskiej. Dużym ułatwieniem jest droga asfaltowa na większości części trasy. Dopiero końcówka prowadząca do schroniska prowadzi szutrem i kamiennymi łbami. Startujemy z Krupówek, choć można wybrać sobie dowolne miejsce w Zakopanem i dojechać do ulicy Kościeliskiej. Dalej ulicą Skibówki i Krzeptówki w kierunku granic miasta Zakopanego. Potem w kierunku Kir, mijamy wlot doliny Kościeliskiej i następną doliną będzie Chochołowska.

Trasa na początku doliny prowadzi drogą asfaltową, która później zaczyna pokrywać się kocimi łbami oraz lekko wznosi się po górę. Jedzie się dość przyjemnie bez większego wysiłku obok górskiego strumienia i jest czas oglądać otaczające nas widoki. W dolinie Chochołowskiej występują ciekawe formacje skalne min. Niżna Brama Chochołowska i Wyżna Brama Chochołowska. Ostatnie 100 m do schroniska to ostra droga po górę po kocich łabach. W schronisku możemy odpocząć lub zostać na noc (w sezonie letnim warto rezerwować nocleg z wyprzedzeniem). Droga powrotna do Zakopanego wiedzie tą samą trasą. Można też wybrać się na wycieczkę tylko doliną - rowerem przez Dolinę Chochołowską.

To oczywiście tylko przykładowe trasy rowerowe, w samych okolicach Zakopanego przewodniki turystyczne wymieniają ich około 15 a to tylko podstawowe warianty. Możemy przecież zaplanować własną trasę prowadzącą po interesujących miejscach, a takich na Podhalu i w Tatrach nie brakuje. Turystyka rowerowa w Tatrach jest trochę na uboczu wędrówek szlakami górskimi, jednak może ona dostarczyć równie niezapomnianych wrażeń.